Wilki

O spektaklu

Agnieszka Osiecka na podst. I. B. Singera

„Miłość, namiętność, zdrada, wiara i seks splatają się u Singera w jeden gorący supeł"

(Agnieszka Osiecka)

Sztukę „Wilki" na motywach powieści I. B. Singera „Wrogowie – opowieść o miłości" Agnieszka Osiecka napisała specjalnie dla Teatru Atelier. Częścią dramatu uczyniła pieśni Cadyka, rodzaj muzycznego komentarza, do których muzykę skomponował Zygmunt Konieczny. Prapremiera spektaklu odbyła się w sopockim Teatrze w 1995r. Po czternastu latach „Wilki" powróciły na scenę. Spektakl wyreżyserował André Hübner – Ochodlo, a premiera odbyła się 19 września w Teatrze im. Adama Mickiewicza.

Agnieszka Osiecka: każda książka Singera jest historią duszy ludzkiej: duszy skołatanej, poddanej nieludzkim ciśnieniom i draństwom świata- ale przecież pięknej i człowieczej (...) Singer opowiada również historię Boga: tego Boga, który jest, tego Boga, którego nie ma, i tego Boga intymnego, którego nosimy w sercu. Pracując nad "Wilkami" - André Hübner – Ochodlo, Zygmunt Konieczny i ja-rozmawialiśmy doprawdy o wszystkim, także o nas samych: kim jesteśmy, dokąd zmierzamy i czy ktoś prowadzi nas za rękę.

Bohaterowie „Wilków" naznaczeni są „syndromem ocalenia". Przeżyli Holocaust, ale dosyć szybko okazuje się, że powojenna rzeczywistość jest równie nieznośna. Przeszłość unosi się nad ich życiem jak zły duch - chwyta za gardło, dusi, przygniata; nie pozwala normalnie oddychać, jeść, pić. „Wilki" są także opowieścią o ciemnych siłach drzemiących w człowieku, o życiu i śmierci, o meandrach miłości, namiętności i zdradzie.

...od pulpitu modlitewnego do łóżka i z powrotem jest tylko jeden krok...

Singer był pierwszym żydowskim pisarzem, który opisywał człowieka od stóp do głów, nie omijając środka. Mówił o sobie: "Do pasa jestem aniołem, a od pasa w dół diabłem". Twierdził, że w jego twórczości od pulpitu modlitewnego do łóżka i z powrotem jest tylko jeden krok. Bluźnił, prowokował, szargał świętości. Nie z chęci epatowania, raczej w imię jakiejś prawdy o niedoli człowieczych pożądań. Był pewien, że każda historia jest miłosną historią. Był przekonany, że niemal w każdej wiernej matronie drzemie Madame Bovary, a jego mężczyźni zazwyczaj mają duszę Don Juana. Uważał , że literatura powinna pokazywać charaktery obsesyjne, pełne namiętności, wówczas bowiem można zobaczyć człowieka w całej jego złożoności: dobra i zła.
(opracowano na podstawie książki „Singer – pejzaże pamięci" Agaty Tuszyńskiej, Wydawnictwo Marabut, Gdańsk 1994)

Premiera - 19 IX 2009'

Spektakle przedpremierowe odbyły się w Teatrze Atelier im. Agnieszki Osieckiej w Sopocie; 5 - 12 VII 2009r.