strona główna

„KRÓLOWA PIĘKNOŚĆI Z LEENANE”

(Teatr Polski , Bielsko- Biała)

Scena kameralna, godz. 20.30

Martin McDonagh, reżyseria - Grzegorz Chrapkiewicz, scenografia – Jan Kozikowski, muzyka – Krzysztof Maciejowski

Obsadę reżyser wybierał spośród najlepszych sił aktorskich bielskiego zespołu teatralnego. W rolach związanych gordyjskim węzłem uczuć matki i córki obsadził Grażynę Bułkę (Mag) i Annę Guzik (Maureen). Rola Pato została powierzona Grzegorzowi Sikorze; jego młodszego brata Raya gra Sławomir Miska.

To przedstawienie o uczuciach. O nadmiarze uczuć, który prowadzi do ich zaniku – mówi reżyser przedstawienia Grzegorz Chrapkiewicz, który tajemnice ludzkich emocji zgłębiał w bielskim Teatrze Polskim.

Pierwsza część „Trylogii z Leenane” autorstwa irlandzkiego dramaturga Martina McDonagh’a, to znakomite połączenie czarnej komedii, melodramatu i ponurej tragedii.

Martin McDonagh jest dziś jednym z najchętniej granych autorów w Polsce. Od 2000 roku w polskich teatrach odbyło się 36 premier do tekstów McDonagha. Po jego dramaty sięgali m.in.: Agnieszka Glińska, Maciej Englert i Kazimierz Kutz.

Parodia, groteska, czarny humor, zaskakujące zwroty akcji i sceny przemocy – to przepis na dramat zaczerpnięty żywcem ze scenariuszy Quentina Tarantino.

Akcja sztuki rozgrywa się w 1989 roku w Leenane (miejscowość w irlandzkim regionie Connemara), w obskurnej, klaustrofobicznej kuchni, i opowiada historię skomplikowanego związku między matką i jej dorosłą córką. Z lęku przed opuszczeniem matka robi wszystko, by jej najmłodsza (choć czterdziestoletnia) córka nie poznała żadnego mężczyzny. Na jej kłamstwa i intrygi córka odpowiada arogancją i okrucieństwem.

Sytuacja wydaje się bez wyjścia, pojawia się jednak nadzieja, gdy dom odwiedza sąsiad Pato, który po latach pracy w Londynie marzy o stabilizacji życiowej...

Przeczytaj recenzje

» Toksyczna miłość - Anna Wróblewska, Gazeta Wyborcza, Katowice
» Wielka miłość w piekło zamieniona - Henryka Wch – Malicka, Dziennik Zachodni
» Sylwetka Martina McDonagha - wg Pawła Sztarbowskiego


fot. archiwum Teatru Polskiego z Bielska – Białej


do góry